Sara perche Ti Amo!

Op zondag lopen Lucas en Wouter 5km hard rond het meertje waar gisteren het concert was. Beetje egale route en het gaat dan ook hartstikke goed!

Daarna rijden we naar Glacier 3000 omdat we begrijpen dat we daar kunnen rodelen. Echter daar aangekomen zien we dat we eerst meer dan 300 euro moeten betalen om er überhaupt te komen. Daarom wijzigen we de plannen en rijden naar Sion, de "grote stad" in ons gebied. We parkeren de auto en gaan eerst even wat drinken op 1 van de weinige terrasjes die open is deze zondag. 

Daarna lopen we omhoog naar het bekende kasteel van Sion. We besluiten naar de hoogste van de twee te gaan: Chateau de Tourbillion. Vanuit hier heb je een prachtig uitzicht op de hele omgeving. Ook kun je zo het stadion van FC Sion inkijken. Één goal kun je hier heel goed zien, dus je kunt hier sowieso een deel van de wedstrijd gratis kijken. 

Daarna klimmen de jongens nog naar een hoog raam voor een leuke foto, echter durft Toby niet meer naar beneden. Na ongeveer een kwartier zeuren, helpen, geduld hebben en verliezen, komt hij omlaag. Phew. Daarna lopen we naar de Mac voor een hele late lunch en rijden we terug naar ons huisje. We eten de soep en stokbrood die we nog hadden gehaald en chillen op onze kamer de rest van de avond!

Op maandag besluiten we een rustdag te nemen. Wouter gaat eerst hardlopen en daarna doen we boodschappen en ontbijten we in het huisje. Wouter en Lieke gaan vervolgens een stukje wandelen in het dorpje Montana en daarna gaan de jongens zwemmen in ons zwembad.

Het is heerlijk weer. We hebben echt super geluk met het weer gehad. Elke dag zonnig en op de aankomstdag na geen buitje gezien. Op deze hoogte moet je nog meer smeren dan in Toscane ook al is het hier ruim 10 graden koeler (~25 tov ~38). Wouter en Lieke lezen veel en springen ook tussendoor in het zwembad. 

Vanavond hebben we besloten om uit eten te gaan voor Kaasfondue! Daar kijken we al een weekje naar uit. We zoeken even uit waar het enigzins betaalbaar is en vinden een mooi plekje op het terrasje buiten! We spelen ondertussen spelletjes terwijl we wachten op het eten. Het is erg lekker, hoewel er wel weinig dingen zijn om in de kaas te dippen. Na een toetje lopen we terug en kijken we samen naar The Mentalist, een serie die Toby heel leuk vindt. 

Op onze laatste dag in Zwitserland gaat Wouter weer hardlopen en daarna via de winkel aan het ontbijt. De jongens eten weer zelfgemaakte pannenkoeken bij het ontbijt en daarna lopen we naar de kabelbaan Crans-Montana Route Télé. Daar kopen we dagkaartjes zodat we de hele dag gebruik kunnen maken van de kabelbaan. We gaan omhoog van 1500 meter naar 2200 meter naar Cry d'Er. Vanuit daar lopen we 40 minuten over een prachtige bergpas met uitzicht op Crans Montana naar Cabane des Violettes. Daar kunnen we weer verder omhoog naar een kleine 3 kilometer hoogte: Plaine Morte. Om nog even echt 3 kilometer hoogte aan te tikken besluiten we naar de tip van de Tothorn te lopen. Dat is een enorme klim omhoog maar brengt ons naar het hoogste punt in de buurt en geeft een fenomenaal uitzicht over de vallei. Verder zien we veel sneeuw en ijs hier op deze hoogte. Ook groeit er heel weinig. Op de top van de berg lunchen we!

Daarna lopen we terug naar het station waar we wat drinken. Vervolgens nemen we de kabelbaan helemaal omlaag wat ons op de goede hoogte brengt maar nog wel een half uur lopen betekent. We lopen via de supermarkt (ijsje halen) naar het huis. 

Daar chillen we even en daarna leggen we de eerste spullen in de auto en gooien het afval weg. Hier wordt alles gescheiden en we moeten zelf wegbrengen naar de goede bak. We willen die avond naar een burger tent gaan, maar die is dicht. Uiteindelijk eindigen we daarom in Cafe Bar 1900 waar we een burger/club sandwich/pannenkoek eten. Het is echt heel fijn in het centrumpje van Crans. We leggen daarna alles in de auto en gaan na een Mentalistje slapen!

Woensdag staan weer om 7uur op en voor 8uur zijn we vertrokken. We rijden in iets minder dan 10uur non-stop (op 1x tanken/koffie/wc en nog 1 plaspauze na) naar Oirschot. Daar staat het eten klaar op tafel bij aankomst. Wat een luxe. Zwitserland en Norcenni: jullie waren fantastisch!!!