Het zielige verhaal van de olifant

Op dinsdag slapen we goed uit. Dit zou oorspronkelijk onze laatste dag Koh Samui zijn, maar we hebben er 2 dagen bij geboekt. Omdat onze kamer niet beschikbaar was voor die 2 extra dagen hebben we nu een upgrade in hetzelfde hotel: een privé villa met eigen zwembad, voor dezelfde prijs!! Met complimenten van het geweldige personeel hier. We checken dus eerst om 9uur uit, checken in bij de villa en gaan dan naar het ontbijt.

Toby vindt het ontbijt spannend vanwege gisteren, maar uiteindelijk ontbijten we wel alle 4 rustig. Na het ontbijt gaan we met zijn 4tjes naar het ziekenhuis voor controle voor Wouter. De kids kunnen op die manier ook even zien waar ik geweest ben. We nemen een Grab die kant op. Wouter kan meteen geholpen worden dus we zijn met 15 minuten klaar. Het is schoonmaken van de wond en wat checks (bloeddruk en hoe de wond eruit ziet). Alles ziet er goed uit, dus dat is fijn! Daarna nemen we een grab naar ons Vegan lunchtentje van eerder om weer te lunchen. Het is wederom top ook al hebben ze net niet wat Lucas en Toby het liefste willen. Daarna lopen we terug naar ons hotel!

De jongens gaan lekker zwemmen in ons eigen zwembad terwijl Wouter en Lieke even gaan liggen op bed. Lieke speelt ook nog een tijdje mee met de kids met de bal in het zwembad. Hier kunnen ze zo hard gooien en zoveel herrie maken als ze willen. Ideaal! Rond etenstijd gaan we naar het restaurant in ons hotel. We nemen Qwixxx mee om te spelen. In het restaurant eten, drinken en spelen we gezellig een spelletje. Toby blijft het heel spannend vinden allemaal. Gelukkig praten we er veel over en kan hij ook met Ome Coenie en Merlijn erover praten. Dat helpt Toby veel! We liggen op tijd in bed want door alle indrukken zijn we nog steeds best wel moe!

Woensdag zitten we rond 9uur weer aan het ontbijt en het begint langzaam weer normaal te worden. Terwijl de jongens en Lieke gaan zwemmen gaat Wouter voor controle even naar het ziekenhuis. Het verband bleef dinsdag echt dramatisch zitten dus Wouter geeft dit aan bij de dokter. De dokter komt met de verrassende conclusie: you have too much hair! Nou als zo'n slimme, geleerde man dat zegt, dan moet het wel kloppen. De jongens geloven er echter niks van 🤣🤣 Alles in het ziekenhuis is verder prima dus we zien elkaar weer in het hotel.

Weet je nog die olifantenexcursie van maandag die niet doorging? Die staat vandaag opnieuw gepland! Om iets over één worden we opgehaald door een busje en rijden we naar Samui Elephant Haven. Even commentaar vooraf: je kunt in Thailand vrijwel overal naar olifanten toe, olifanten wassen, op olifanten rijden, kijken hoe ze kunstjes doen, etc. DIT IS ALLEMAAL ZWARE DIERENMISHANDELING. Hier wordt in Nederland ook flink voor gewaarschuwd. Wij hebben dus uitgebreid bekeken wat wat was en dit is een plek waar ze juist de olifanten opvangen die gered worden van eerder genoemde plekken. 

Bij aankomst krijgen we eerst een instructievideo hoe om te gaan met olifanten wat simpel gezegd neerkomt op: heb respect voor het dier. Na de video beginnen we met vijf olifanten eten te geven: drie kinderen (rond de 15 jaar) en 2 oma's (65 en 70 jaar, wat best oud is voor een olifant). Het eten geven is heel erg leuk om te doen. Je geeft het eten bij hun slurf en de rest doen ze zelf. Olifanten eten elke dag (!) 10% van hun lichaamsgewicht. Voor een mens zou dat dus 6-9 kilo eten per dag zijn (!!!!). Hij is dan ook 14-16uur per dag bezig met eten. Het lijkt Lucas wel 😜 Daarentegen slaapt hij maar 4-6 uur per dag en met dutjes van 10 tot max 30 minuten. Zwaar leven die olifanten. 

Maar goed die olifanten bunkeren er dus op los, dus je mag ze nooit maar 1 ding geven, want dan denken ze dus: hoezo 1 lullig stukje meloen?? Dus je geeft ze met rechts eten terwijl je daarna meteen je rechterhand met  eten uit je linkerhand aanvult. Vooral de jonkies blijven scheppen met die slurf. Ze hebben er echt zin in. Dat komt ook omdat ze nog goede tanden hebben. Daarom doen de iedere olifanten er iets langzamer over. Als het eten op is, staan ze nog een tijdje verontwaardigd te kijken zo van: was dat alles? Ze hebben inmiddels wel een paar platen bananen, watermeloenen (dat was favoriet), ananas en nog wat takkenachtig iets gekregen. Het voornaamste geld hier gaat dan ook naar voedsel en naar het betalen van de grote hoeveelheid land dat nodig is om olifanten te houden. Ze lopen op een dag 10km dus je snapt: ze moeten de beentjes wel kunnen strekken. Daarna lopen we naar een mannetje van 37 (Bank heet ie) die in zijn eentje zit. Dat klinkt misschien zielig, maar dat is het juist niet. Hij heeft een grote tuin en private pool en mannetjes maken in de regel met andere mannetjes alleen maar ruzie en hij kan de vrouwtjes in een bepaalde periode in zijn leven ook niet met rust laten. Hij heeft dus zijn eigen landgoed! De guide vertelt veel over hoe ze dit soort olifanten hebben aangetroffen elders en hoe getraumatiseerde ze dus eigenlijk zijn. En ook hoe je dat nu nog kunt zien. Toby zegt na afloop dan ook over wat hij geleerd heeft: dat olifanten heel gevoelige dieren zijn. Jep, dat heeft hij met ze gemeen!

Daarna lopen we naar 1 kindje, een volwassene en een oma waarvan het kindje (Haven) hier geboren is. Daar zijn ze super trots op. Het is wel een opgewonden standje zullen we snel merken. Eerst moeten we het eten van de olifanten gaan maken dus we krijgen een Elephant Cooking Class! Oude olifanten gaan vaak dood omdat ze geen tanden meer hebben en dus steeds minder eten op krijgen. Om die reden maken we vandaag speciaal voor de oma: bejaardenvoedsel. We pellen de bananen en prakken ze (met onze handen welteverstaan). Lucas vindt het nu al vreselijk. Daarna kneden we het met rijst, iets wat lijkt op hondenbrokken en wat verpulverde groenten. Na flink wat kneden maken we er 6 grote gehaktballen van. Deze rollen we in rijstpoeder wat goed is voor de darmen van de oma's. Al het zand wat in eten terecht komt is niet goed voor hun maag, dus daar helpt dit rijstpoeder bij. Na ze "gepaneerd" te hebben zijn we klaar. We moeten in een stoetje langs de 3 olifanten lopen zodat ze als het ware continu eten krijgen. Dat is belangrijk omdat met name de jonge olifanten, en nog specifieker Haven, het niet leuk vinden als het op is. Die giga calorie bommen worden als warme broodjes naar binnen gesmeten. We hebben duidelijk lekker gekookt!

Daarna lopen we verder het resort in en zien we nog opa olifant. Die staat in zijn eentje want is echt een beetje te getraumatiseerd om bij anderen te staan. Hij ziet er wel heel mooi uit. Zijn vrouwtje loopt iets verderop gewoon vrij rond (tot nu toe zaten ze allemaal wel achter een soort van hek, maar deze dus niet). Elke olifant heeft zijn eigen persoonlijke watcher die constant bij die olifant is. Hier loopt dus ook een vriendelijke man mee. Ook deze oma kunnen we eten geven en ze eet het gestaag op. Daarna loopt ze achter ons aan naar de Elephant Pool, een prachtig zwembad voor haar waar we ook met haar op de foto gaan. Echt prachtig shot met het zwembad ervoor en de vallei erachter. Tot slot, gaan we nog kijken bij een mama met geadopteerd kindje die heel schattig samen staan. De mama heeft helaas een paar jaar terug haar eigen kindje hier door een infectie verloren nadat al haar andere kinderen in andere plekken al waren afgepakt. De guide vertelt dat ze, de dag na de dood, de hele dag gehuild had om haar zoontje. Hartverscheurend verhaal! 🥲

We lopen terug naar het begin en kunnen nu zelf even wat eten en drinken wat alleen voor ons is bedoeld. Het was een zeer indrukwekkende rondleiding en we hebben veel geleerd over de Aziatische Olifant. Prachtige plek is dit voor olifanten! Wij kunnen deze plek dan ook van harte aanbevelen aan iedereen.

Ze brengen ons vervolgens terug naar ons hotel waar we even omkleden en chillen. Om 19uur laten we ons weer afzetten door ons hotel bij Lamai Beach waar we besluiten te eten bij Annie Eatery & Sweetery. Het lijkt niet echt een restaurant in eerste instantie maar dat is het wel. We drinken er dus wat en eten er allemaal een burger (en Lucas wraps). Vegetarisch dit keer: allemaal even goed! Daarna lopen we nog door de hoofdstraat bij Lamai als Wouter een collega tegenkomt waar hij de afgelopen 3 jaar veel mee heeft gewerkt (David Bakker). Hij heeft een Thaise vrouw en is hier dus om schoonfamilie te bezoeken. Bizar!!!! We lopen vervolgens naar huis en pakken nog even de laatste spulletjes in. 

Na een week Koh Samui vliegen we morgen vanaf het eiland terug naar Bangkok. De vlucht is dinsdag geregeld, vandaag hebben we nog transport hier en in Bangkok geregeld en bij de lunch nog even het hotel in Bangkok! Daar slapen we nog 4 nachten. We hebben de excursie smaak weer te pakken, dus we gaan proberen nog even veel mee te pikken de komende 4/5 dagen!