Stik erin!

We staan woensdag een beetje op tijd op. De kids zijn nog erg moe, met name Toby. Ze zijn niet uit bed te krijgen, laat staan aan het ontbijt. Ons ontbijt wordt om acht uur gebracht want we willen nog langs een bakkertje voor de lunch in de trein. Het eten smaakt heerlijk en na wat aandringen eten de kids ook goed nog wat. We checken iets na 9 uit en nemen een grab naar het treinstation. Dit is het mooiste treinstation van Thailand lezen we overal. Je ziet het oude station tegen het nieuwe liggen. Ook zien we een oude locomotief staan. Erg tof!

We lopen naar een tentje dat open is en bestellen drinken en eten to-go. Lekker in de airco drinken we het op. Een hele vriendelijke bediende helpt ons met vertalen. Met eten in de tas lopen we naar de trein die over een half uur vertrekt. We moeten wachten in de stationshal totdat onze trein wordt omgeroepen. Twee mannen checken de tickets bij de entree naar het perron en op het perron wijst iemand waar je moet gaan staan. Echt top geregeld! We zien de trein uit Bangkok arriveren! We zitten helemaal voorin in de trein waar airco en ventilatoren zijn. Echt heel fijn voor een rit van 6 uur. 

We zitten in 2 zitjes achter elkaar. Toby bij mama en Lucas bij papa. Lucas slaapt af en aan de eerste 2uur en ook Toby doet nog een dutje in de trein. Het was nodig blijkbaar. Lieke en Wouter lezen vooral. Ondertussen kijken we uit het raam. We zien heel veel oerwoud, het oogt een beetje zoals die Vietnam films. We hopen nog wat dieren te zien, maar zo dicht bij een treinrails laten ze zich niet zien (of wij zien het niet). In de trein gaat het eigenlijk best snel. We stoppen een keer of 6-8 tussendoor bij kleine plaatsjes tussen Hua Hin en Surat Thani. Echt veel ligt er niet tussenin maar omdat we best veel kilometer afleggen is het wel logisch dat we vaker stoppen. Tussendoor komen Thaise mensen langs met eten en drinken die je kunt kopen. Onze tosti's smaken echter prima!

Met zo'n 10 minuten vertraging komen we aan in Surat Thani, de eindbestemming van de trein. Bij het station staan best wel wat opdringerige taxi chauffeurs. Dit hadden we in Thailand eigenlijk nog helemaal niet gezien. Het voelt dan ook zeer onprettig. Wouter heeft al een Grab geregeld en 1 taxichauffeur blijft maar achter ons aanlopen. Met de Grab zijn we vrij snel bij het hotel. We regelen dat de taxichauffeur ons morgen ook naar de Ferry brengt. 

We hebben hier in Surat Thani twee huisjes voor 1 nacht. Dit keer hebben we besloten dat Toby en mama samen slapen en Lucas en papa. We zitten lekker naast elkaar. Eerst gaan we de stad in om wat te eten. Dat doen we bij Isaac Lanna wat dichtbij is en er leuk uitziet. Er is 1 dame die heel goed Engels praat die ons dus steeds helpt. We bestellen van alles en nog wat en het wordt allemaal op tafel gezet. Aan tafel hebben we het over Lucas zijn aanstaande verjaardag. Dan zegt Toby uit het niets: "over een paar dagen wordt Lucas al 14. Oude gozer, hè?!" Ja oude gozer. 

We schrikken ons tijdens het eten nog een hoedje als Toby ineens een stukje vlees vast heeft in zijn keel. In eerste instantie lijkt het nog alsof het een grapje is, maar al vrij snel merken we dat Toby toch echt geen lucht krijgt. Terwijl Toby en Wouter het eten eruit proberen te krijgen via de mond, slaat Lieke Toby op zijn rug om het eruit te krijgen. Met vereende kracht krijgen we gelukkig het eten er snel uit, maar iedereen (inclusief de rest van het restaurant) is zich kapot geschrokken. Het was zo'n speklap achtig reepje die vrij taai zijn. Toby is er een beetje verdrietig van, maar is gelukkig snel weer opgeknapt. De dame van het restaurant komt vragen of ze nog iets voor ons kan betekenen. "Dit eet ik nooit meer", zegt Toby. En dat snappen wij! Het toetje (ijsje) maakt veel weer goed!

We halen nog wat boodschappen en lopen daarna naar het hotel om te zwemmen. Het is er rustig en dus spelen we met het balletje. Bij het zwembad zijn een paar grote bomen waar we allerlei vuurvliegjes zien. Dat ziet er super uit. Ook kunnen we mooi naar de sterrenhemel kijken. Het wordt hier rond half 7 vrijwel meteen donker. Dat gaat heel snel en daarna is het ook echt donker! Hier zitten ook meerdere Nederlanders (en ook nog wat Belgen) net als overal tot nu toe in Thailand. Onze hypothese dat overal waar we komen (elk obscuur dorp) we Nederlanders tegenkomen, is weer eens bevestigd. 

De volgende dag (donderdag) gaat Wouter met een Grab naar Ko Lamphu om te kunnen hardlopen (dat valt niet mee in de drukte in de straten bij ons hotel). Om half 9 gaan we ontbijten. We willen naar een hip koffietentje alleen daar hebben ze eigenlijk geen eten (behalve wat cakejes) dus terwijl Wouter daar (goede) koffie haalt, halen Lieke en de kids eten bij de 7/11 (die hier overal zit). We eten het op in ons huisje en ruimen alles op. We hebben met onze taxichauffeur afgesproken om 9:45 maar hij arriveert ruim op tijd (lees: te vroeg). Wij checken uit en iets meer dan een uur later zijn we bij de Ferry (Donsak).

Onze ferry vertrekt om 12:00uur en we moeten er een half uur tevoren zijn, echter zien we al snel dan onze ferry vertraging heeft. We wachten in een hal vlakbij een grote ventilator om onszelf koel te houden. Terwijl we zitten te wachten komt er nog een klein meisje met haar vinger tussen de deur. Auw, wij hebben hier ervaring mee uiteraard, deze keer stuk minder heftig dan met Toby in Ierland. Alles zit er nog aan, alleen doet het flink zeer bij het meisje en helpen wij met koelen. Op een gegeven moment roepen ze Koh Samui om maar dan bij een andere pier. Het is de boot van 11:00 (die staat ook nog op het bord maar dan zonder vertraging). We dubbel checken dat deze bij dezelfde pier aankomt op Koh Samui. Dat is zo dus we kunnen aan boord! Uiteindelijk vertrekken we ergens rond 12:45.

Op de boot vinden we al snel een ruimte met airco waar we gaan zitten. Toby neemt wat noedel soep te eten en verder lezen we wat. Het is een vrij trage ferry die er anderhalf uur over doet (voor de beeldvorming: de afstand is 35 kilometer). Af en toe gaan we even op het dek staan voor foto's en filmpjes. Het ziet er hier prachtig uit. Grote, hoge rotsen die uit de zee opstijgen en alles even groen. Als we in de buurt van de Koh Samui kust komen, ziet het er idyllisch uit met witte stranden en overal palmbomen. Hier komt het wel goed de komende 5 dagen! Wouter heeft tijdens het wachten op de ferry een privé taxi geregeld bij ontvangst en we worden ontvangen door een heerlijk koele airco bus met een onwijs vriendelijke chauffeur. Hij geeft ons allemaal tips over het eiland en geeft aan waar je goed (lokaal) kunt eten. Ook is hij heel positief over ons hotel (Thai Fight Hotel). Bij aankomst zien we waarom! We hebben met zijn 4en best veel tijd besteed aan het kiezen van het hotel op Koh Samui omdat we er 5 dagen zitten en omdat we er zitten met Lucas zijn verjaardag. We wilden dus een heel fijn hotel dat past bij het eiland! Toen we uiteindelijk gekozen hadden, hoopten we dus dat het was wat we dachten. Nou het is meer: het is echt prachtig, allemaal in de stijl van Muay Thai wat hier de lokale vechtsport is. In alle details in de kamer komt het terug, het bestek, de deurbel, de kunst, alles. Het personeel is super vriendelijk! Verder is onze kamer heel mooi en ruim, met balkon met een ligbad erop. Ook ligt er een prachtig zwembad vlak voor ons privé strand. Komt helemaal goed hier de komende 5 dagen!